در مسیر زندگی همه با مشکلات مواجه می شن . ناراحت می شن و در خلوت خودشون اشک می ریزن . بعضی وقتا از شدت ناراحتی و ناامیدی عربده می کشند . مشکلات حتی برای آدم های موفق هم هست . اون ها هم هنوز گاهی اوقات از مشکلات خسته می شن ، ناراحت می شن و گریه می کنن.
اما خیلی زود خودشونو جمع و جور می کنن. این مسیری هست که اونا انتخاب کردن . مسئولیت کارها و اشتباهاتشون رو به عهده می گیرن و با تمام قوا دوباره تلاش می کنن.
بارها و بارها . حتی اگه هزار بار هم شکست بخورن دست از تلاش برای رسیدن به هدفشون بر نمی دارند .
زود تصمیم عوض نمی کنن . زود فکر نمی کنن که رسیدن به این هدف غیر ممکن هست و باید هدف دیگه ای انتخاب کنن.
مداومت و استمرار در هر کاری اون رو به نتیجه می رسونه . دیر با زود می رسونه .
حتی اگه آدم رو به نتیجه هم نرسونه حداقل آدم میگه : همه تلاشمو کردم و نشد . نه اینکه بگه : شاید اگه تلاشمو می کردم می شد.