چند روز پیش حسابی نا امید شده بودم . از کارم، از ادامه دادن حرفه ای که انتخاب کردم . از شرایطی که توش گیر کردم . بله درست خوندید . راحله رضائی با اون لبخند ها و سرخوشی همیشگیش هم نا امید میشه . زندگی که فقط عکس های اینستاگرام نیست .

عکس العمل مهمه

خیلی مهمه که در زمان نا امیدی چه کاری انجام بدی و چه انتخابی بکنی .
منم اصولاً در این شرایط شروع می کنم به مطالعه کتاب های انگیزشی یا کلیپ های یک دقیقه انگیزشی گوشیم رو می بینم .
اما نه به نظرم به یک محرک قوی تر احتیاج داشتم . تا اینکه به قسمت دوم مستند راز رسیدم . چون طولانی بود هیچ وقت حوصله نداشتم ببینمش ، اما اینبار پیش خودم گفتم شاید این کمکم کنه ، بالا تر از سیاهی که رنگی نیست دو ساعت از زندگیمو برای این ویدئو هدر می دم . هر چند دیگه زمانم ارزش نداره.
اما وقتی دیدمش فهمیدم نه نتنها زمانم رو هدر ندادم . بلکه به بهترین نوع ازش استفاده کردم. بهترین سوالی که می تونستم یاد بگیرم رو یادگرفتم.

یه سوال که همه باید از خودشون بپرسن

اگه مطمئن بودم که رسیدن به این هدف ممکنه چی کار می کردم ؟
از خودم پرسیدم : واقعا اگه مطمئن بودم چی کار می کردم ؟ یعنی می ذاشتم به این آسونی از دستم بره.
جواب خودمو دادم.اگه مطمئن بودم بهش می رسم همه تلاشم رو می کردم تا به دستش بیارم.
مشکل خیلی از ماها همینه . مطمئن نیستیم که به خواسته هامون می رسیم .برای همین تو رسیدن به نتیجه عجولیم . خیلی زود هم کم میاریم و کنارش می ذاریم . کم کاری می کنیم .
سوال من از شما اینه . اگه مطمئن بودید موفق می‌شید، برای رسیدن بهش حاضر بودید چه کارهایی انجام بدید ؟ چقدر تلاشتونو بیشتر می کردید ؟ چه کار جدیدی انجام می دادید؟ چقدر برای رسیدن بهش پافشاری می کردید؟

 

پیج اینستاگرام من

rahelehrezaii1@