چرا دیگه برنامه ریزی دقیق نمی کنم؟

قبلاً مدام برنامه ریزی دقیق انجام می دادم ، اما وقتی یه مشکل کوچیک پیش می اومد و نمی تونستم به برنامه ها عمل کنم کلافه می شدم . بعد رو آوردم به چک لیست روزانه . ولی نه ! بازم چند مورد می شد که نمی تونستم انجام بدم . حتی مواردی که مهم نبود اگه انجام نمی شد کلافه می شدم .

پس تصمیم گرفتم که به دلایل زیر اینطور برنامه ریزی کردن رو بذارم کنار:

۱. اگه انجام نمی شد کلافه می شدم

۲. هر کار واسه ساعت خاصی بود ، و باید سر ساعت شروع و سر ساعت تموم می شد. بنا براین یا نمی فهمیدم دارم چی کار می کنم و یا کارها نصفه انجام می شد . در پایان روز کلی کار بود که نصفه بود و تموم نشده بود.

۳. عصبی می شدم و با هرکسی برنامه هامو بهم می ریخت برخورد می کردم و حسابی همه رو دلخور می کردم

چند روز پیش برادر کوچیکم دید خیلی کلافه ام ، دلیلش رو پرسید و بهش گفتم . اونم بهم گفت : چرا اینقدر خودت رو اذیت می کنی ؟ نمی بینی چقدر داری اذیت می شی؟ بیا یه کاری بکن . یه برنامه ماهانه یا هفتگی کلی داشته باش . اصلاً تو ذهنت برنامه ریزی کن

یه نگاه کردم دیدم راست میگه . آرامشم رو بهم زده بودم . پس شروع کردم به برنامه ریزی های کلی . کارایی بودن که تاریخ خاصی می خواستن . بعضی کار ها که ساعت خاصی می خواستن رو مشخص کردم . بقیه کار ها رو هم ذهنی برنامه ریزی کردم . اینطوری کارهایی مهمه انجام می شه و کارهایی که خیلی مهم نیست فراموش می شه و استرس ایجاد نمی شم .
اینطوری کارهای مهم نمیه کاره نمی مونه و کامل انجام میشه.