خیلی ها می گن : « من نمی خوام مهاجرت کنم ، ایران کشور که نمی خوام ولش کنم ، می خوام مبارزه کنم و…» ولی من اگه پول داشتم الان ایران نبودم‌.
اوه، اوه می دونم الان می خواید یه گارد قوی در برابر این حرفم بگیرید ؛ ولی لطفاً اول ببینید چی می گم بعد گارد بگیرید .
من باور دارم که انسان یک بار به دنیا میاد و یک بار هم زندگی می کنه . پی چرا نباید تو این یه فرصتش از زندگی لذت ببره ‌. اما به نظرتون با اوضاع فعلی ایران چنین چیزی ممکنه.
ضمنأ گفتن این که کشور من بهترین کشور دنیاست یه کم نژاد پرستانه نیست؟ ما امکان داشت تو هر کشور دیگه ای به دنیا بیایم پس این تعصب بیش از اندازه چیه که بخواد مانع خوشبختیمون هم بشه .
بله کشورما با فرهنگ ترین و متمدن ترین و خوشحال ترین و عالی ترین کشور دنیا بود ؛ اما ( بود ) دیگه نیست .
الان تو افسرده ترین کشور دنیا بودن رتبه آوردیم . بله نباید فرار کنیم ، باید بایستیم ، بجنگیم و کشورمونو آزاد کنیم و نگذاریم نابود بشه . اما کدوم شماها همراهید ؟
کی جرأت اینو داره که بره تو شیکمه حکومت ؟ رک بگم چی جرأت داره داد بزنه و خودکشی کنه؟ کی ؟
حالا که همه مون دست رو دست گذاشتیم تا ایران نابود بشه ، چرا خودمون هم زیر این آوار نابود بشیم ؟
اگه کسی فکر می کنه کاری برای کشورمون از دستش بر میاد بیاد جلو منم پشتشم . اما اگه نه ، حق ندارم از اون هایی که رفتن و یا می خوان برن انتقاد کنه. چون همه مثل تو نمی تونن بشینن و گذر عمرشونو ببینن.
خاک خاکه . چه اینجا چه هرجای دیگه ای . مهم اینه که از زندگی لذت ببریم . اگه تو همین خاک باشه که چه بهتر ،ولی الان که نمیشه ، چه فرقی می کنه کجای دنیا از زندگی لذت ببریم؟